Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

ΑΥΤΟ(ΕΚΕΙΝΟ)....ΕΓΩ...ΥΠΕΡΕΓΩ..(NTR)





Αυτό(Εκεινο) που ουσιαστικά θέλησε να ορίσει και να προσδιορίσει ο Φρόιντ είναι οι ασύνειδες πλευρές της ανθρώπινης ψυχής. Μέσω των ασθενών του και των διαφόρων συμπτωμάτων που παρουσίαζαν κατάφερε να αποδείξει ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι δομημένο όπως ακριβώς και το παγόβουνο, με το μεγαλύτερο βάρος και τη μεγαλύτερη πυκνότητα να βρίσκεται στο εσωτερικό του και όχι στην επιφάνεια. Η επιφάνεια του μυαλού είναι αυτό που αποκαλούμε συνειδητό και το πυκνό εσωτερικό του το ασυνείδητο.

Ο Φρόιντ προσπαθεί να εξιχνιάσει τις λειτουργίες του ασυνείδητου βασιζόμενος σε τρεις θεμελιώδεις αρχές :

1. Οι πλειοψηφία των νοητικών διεργασιών του ανθρώπου είναι ασύνειδες.

2. Όλη η ανθρώπινη συμπεριφορά δραστηριοποιείται εξολοκλήρου από τη σεξουαλικότητα, την οποία ονομάζει λίμπιντο.

3. Εξαιτίας διαφόρων ισχυρών ταμπού και προκαταλήψεων, πολλές από τις επιθυμίες μας αλλά και τις μνήμες μας καταπιέζονται, οπότε αυτομάτως απωθούνται από το συνειδητό στο ασυνείδητο, δηλαδή στο βάθος στο μυαλού, και έτσι γίνονται απωθημένες. (το γνωστό "απωθημένο" που χρησιμοποιούμε συχνότατα στην καθομιλουμένη).


Με αυτά ως βάση, προχωρά στο διαχωρισμό τριών ψυχικών επιπέδων, τα λεγόμενα αυτό (id), εγώ (ego) και υπερεγώ (superego).

Το αυτό είναι το ρεζερβουάρ της λίμπιντο, η πρωταρχική πηγή κάθε ψυχικής μας ενέργειας. Σκοπός του είναι να ικανοποιεί την πρωταρχική αρχή της ζωής, που ο Φρόιντ θεωρεί ότι είναι η αρχή της ηδονής. Το αυτό είναι άνομο, ακοινώνητο και ανήθικο και η λειτουργία του αφορά αποκλειστικά την ικανοποίηση των ενστίκτων μας.

Το εγώ, απ' την άλλη, είναι η κοινή λογική. Παρόλο που του λείπει η δυναμικότητα του id, καταφέρνει και χαλιναγωγεί τις ενστικτώδεις ορμές του πρώτου, έτσι ώστε αυτές να μην απελευθερώνονται με καταστρεπτικές συνέπειες. Το εγώ είναι ένας διάμεσος ανάμεσα στον εσωτερικό μας κόσμο και τον εξωτερικό.

Η τρίτη παράμετρος, το υπερεγώ λειτουργεί κυρίως για να προστατέψει την κοινωνία. Κυρίως ασυνείδητο, αφορά την ηθική, την περηφάνεια και, όταν βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες, την ενοχή.

Αν λοιπόν το αυτό κυριαρχείται από την αρχή της ηδονής,
το εγώ κυριαρχείται από την αρχή της λογικής,
ενώ το υπερεγώ από την αρχή της ηθικής.
Με απλά λόγια,...........................
το αυτό είναι αυτό που μας κάνει «δαίμονες»,
το υπερεγώ είναι αυτό που μας κάνει "άγγελους"
(αλλά και, στη χειρότερη, πλάσματα απόλυτα συμβιβασμένα με τις κοινωνικές συμβάσεις) και απομένει στο εγώ να μπορέσει να βρει την ισορροπία ανάμεσα στις δύο αυτές αντικρουόμενες δυνάμεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου